|
"C Est La Vie"
|
اشك ها گاهي بلور بي رنگ هستند كه از سكوت چشم ها به عبور پناه مي برند.
شايد اين نداي پشيماني است كه بر پيكرمان مي نشيند.
پشيمان از سخناني كه به زبان امد و گفتيم و پشيمان از سخناني كه به زبان امد و نگفتيم.
ترس دارم از اين كه اشك ها فرصت زندگي دوباره را از ما بگيرند.
پس به اين اميد كه هنوز مرا دوست داشته باشند مي گريم.
مي گريم از اين كه مبادا نگفته باشي دوستت دارم.
مي گريم و مي گريم و مي گريم.